دیوان حافظ – راهی بزن که آهی بر ساز آن توان زد

دیوان حافظ – رونق عهد شباب است دگر بستان را

دیوان حافظ – هر آن که جانب اهل خدا نگه دارد

دیوان حافظ – صبا اگر گذری افتدت به کشور دوست

دیوان حافظ – سر ارادت ما و آستان حضرت دوست

دیوان حافظ – سینه از آتش دل، در غم جانانه بسوخت

دیوان حافظ – شراب و عیش نهان چیست کار بی‌بنیاد

دیوان حافظ –  هر که را با خط سبزت سر سودا باشد

دیوان حافظ – طایر دولت اگر باز گذاری بکند

دیوان حافظ – اگر چه عرض هنر پیش یار بی‌ادبیست

دیوان حافظ – دل و دینم شد و دلبر به ملامت برخاست

دیوان حافظ – صوفی ار باده به اندازه خورد نوشش باد

دیوان حافظ – خوشتر ز عیش و صحبت و باغ و بهار چیست

دیوان حافظ – سمن‌بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند

دیوان حافظ – ای نسیم سحر آرامگه یار کجاست

دیوان حافظ – صبا وقت سحر بویی ز زلف یار می‌آورد

دیوان حافظ – من و انکار شراب این چه حکایت باشد

دیوان حافظ – مطرب عشق عجب ساز و نوایی دارد

دیوان حافظ – خواب آن نرگس فتان تو بی چیزی نیست

دیوان حافظ – آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند

دیوان حافظ – خسروا گوی فلک در خم چوگان تو باد

دیوان حافظ – گل در بر و می در کف و معشوق به کام است

دیوان حافظ – جز آستان توام در جهان پناهی نیست

دیوان حافظ – سرو چمان من چرا میل چمن نمی‌کند

دیوان حافظ – رواق منظر چشم من آشیانه توست

دیوان حافظ – کنون که می‌دمد از بوستان نسیم بهشت

دیوان حافظ – حاصل کارگه کون و مکان این همه نیست

دیوان حافظ – ای فروغ ماه حسن‌، از روی رخشان شما

دیوان حافظ – ساقی به نور باده برافروز جام ما

دیوان حافظ – بنال بلبل اگر با منت سر یاریست

دیوان حافظ – خم زلف تو دام کفر و دین است

دیوان حافظ – اگر روم ز پی‌اش فتنه‌ها برانگیزد

دیوان حافظ – خیال روی تو در هر طریق همره ماست

دیوان حافظ – روشن از پرتو رویت نظری نیست که نیست

دیوان حافظ – شنیده‌ام سخنی خوش که پیر کنعان گفت

دیوان حافظ – عکس روی تو چو در آینه جام افتاد

دیوان حافظ – گفتم کی ام دهان و لبت کامران کنند

دیوان حافظ – ای غایب از نظر به خدا می‌سپارمت

دیوان حافظ – دل ما به دور رویت ز چمن فراغ دارد

دیوان حافظ – یارم چو قدح به دست گیرد

دیوان حافظ – نیست در شهر نگاری که دل ما ببرد

دیوان حافظ – خوش است خلوت اگر یار یار من باشد

دیوان حافظ – کی شعر تر انگیزد خاطر که حزین باشد

دیوان حافظ – آن کیست کز روی کرم با ما وفاداری کند

دیوان حافظ – ساقی ار باده از این دست به جام اندازد

دیوان حافظ – راهی‌ست راه عشق که هیچش کناره نیست

دیوان حافظ – دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند

دیوان حافظ – می‌دمد صبح و کله بست سحاب

دیوان حافظ – یاری اندر کس نمی‌بینیم یاران را چه شد

دیوان حافظ – دیدی ای دل که غم عشق دگربار چه کرد